Različite prakse u srcu kapitalizma dovode u pitanje način na koji  posmatramo ekonomiju uopšte. U ovom kratkom tekstu osvrnuću se na  neke pristupe proučavanju ekonomije koji se razvijaju u okvirima društvenih nauka – antropologije, sociologije i geografije.

Mozak sisara je zapanjujuće kompleksan. Zapravo, on predstavlja jedan veoma komplikovan sistem u kom desetine milijardi isprepletanih nervnih ćelija komunicira sa preko 100 triliona (10¹⁴) sinapsi pomoću jako preciznih i usklađenih šablona električnih signala i različitih biohemijskih glasnika. Upravo zbog navedene kompleksnosti naučnicima je jako teško da utvrde kako i šta mozak zaista radi, tj. kako specifični šabloni aktivnosti određenih povezanih neurona na posletku daju misli, osećanja i memoriju.

One of the reasons the science has always been so interesting to me is that even after years of studying its various branches, in more or less detail, it never lacked the "wow" factor. Think CERN, the newly discovered "faster than light" particles, think miles and miles of underground equipment whose price tag would make GDP of some countries look sad. In my field, think state of the art detectors and algorithms that allow for live imaging of humans during surgery and allowing surgeons to see the images of tumors they need to take out from a patient and distinguish safely between healthy and diseased tissue. However, every now and then I am reminded that you can do amazing science even without all this expensive equipment; that is to say, the human ingenuity does not have a price tag. 

Knjigu američkog antropologa i etnobotaničara Vejda Dejvisa (Wade Davis), Svetlost na kraju sveta: putovanje kroz svet kultura koje nestaju, možete čitati na mnoge načine. Usput možda budete navedeni na razmišljanje o našim kulturnim vrednostima, o tome kako mi u ovoj naprednoj zapadnoj civilizaciji organizujemo naše živote, i kako nas naša kultura često na nevidljiv način usmerava u našem vidjenju sveta.

Piše: Nikola Šibalić

Ove godine na kovanicama od 20 dinara pojavio se lik pisca Ive Andrića, povodom obeležavanja 50 godina od kada je dobio Nobelovu nagradu za književnost. Čuveno je njegovo delo Na Drini ćuprija i njegovi, između ostalih, mučni opisi nabijanja na kolac od strane Turaka i uzimanja danka u krvi. Te scene, i još mnoge druge, neretko se sreću u „prisećanjima“ na „doba Turaka“, a sreću se i u obrazovnom sistemu na ovim prostorima. One su deo šire slike o tom vremenu, koje je deo jedne istorije čiji je glavni akter „srpski narod“, i koje je vreme kada je on bio obeshrabren, pet vekova trpeći turska zlodela, i kada je stavljan pred razna iskušenja. To vreme je omeđeno od strane dva procesa.